-Սրբազան Հայր, աղանդավորական շարժումը անկոչ հյուրի պես այցելել է մեր երկիր և անթաքույց իր դիրքերն է ամրապնդում: Երևույթը որքանո՞վ է հարիր ու պատվաբեր քրիստոնեությունն իբրև պետական կրոն առաջինն ընդունած հայ ազգին: Հայ Առաքելական Եկեղեցին այս հարցում չունի՞ իր մեղքի բաժինը:
-Եկեղեցու պատմության ընթացքին տարբեր ժամանակաշրջաններում հիմնական վարդապետությունից մշտապես շեղումներ եղել են: Դեռ առաջին դարում առաքյալները ստիպված էին պայքարել զանազան շեղված վարդապետությունների դեմ, որոնք փորձում էին տարածվել քրիստոնեական համայնքներում: Այդ համայնքներին ուղղված նամակներում, որոնք Նոր կտակարանյան կանոնի մաս են կազմում, առաքյալները զգուշացնում են հավատացյալներին չշեղվել այն վարդապետությունից, որն ստացել են հավատացյալները հենց իրենցից: Առաքյալները նաև խստորեն դատապարտում են այն կեղծ ուսուցիչներին, ովքեր գաղտնաբար սպրդել են քրիստոնեական համայնքներից ներս: Իսկ այսօր աղանդները սպառնում են ոչ միայն առաջին քրիստոնյա պետությանը, այլև քրիտոնեությանն ընդհանրապես:
