27.12.2012

ՆՈՐ ՏԱՐԻՆ ԱՅՍՕՐ ԵՎ ՄԵԿ ԴԱՐ ԱՌԱՋ

Բոլորս գիտենք, որ մենք այսօր տոներ նշելու մեծ տաղանդ չունենք, բայց տոնը ուտելու սպորտի վերածելը շատերի մոտ ավանդույթի ուժ է ստացել: Շոտով Նոր տարի է. ասել է թե Օլիմպիական խաղեր: Միամիտ չլինենք և չհուսանք, թե բոլորս` իբրև առաջինը քրիստոնյա դարձած պետության ներկայացուցիչներ, Նոր տարվա առաջին օրերը պիտի անցկացնենք ինչպես հարկն է, այսինքն պահեցողության մեջ` դիմավորելու Սուրբ Ծննդյան տոնը: Բայց կոչ եմ անում ամենքիս գոնե առավել զուսպ և որկրամոլությունից հեռու լինել այս օրերին:

Ցանկանում եմ նաև բոլորիդ ուշադրությանը հանձնել մի փոքրիկ նյութ, գրված 1898 թ., Հայաստանի շրջաններից մեկում Նոր տարին և Սուրբ Ծննուդը նշելու վերաբերյալ:

«Սիսիանում Նոր տարին շատ անշուք է անցնում, որովհետև նրանք տոնում են հայկական նոր տարին, Նավասարդի մեկը, որ գալիս է օգոստոսին...
Հունվարի չորսին շինում են «կրկենի»` մի բաղարջ հաց, մեջը մի դրամ դրած և երեսը քիշմիշով, ընկույզով և անիսոնով զարդարած: Նույն երեկոյին ամբողջ ընտանիքը հավաքվելով հանդիսավոր կերպով կտրում է բաղարջը` տան անդամների թվի համեմատ կտորների բաժանելով... Հետո զգուշությամբ և լարված հետաքրքրությամբ ուտում են, մինչև որ մեկը ուրախության աղաղակով հայտնում է, թե դրամը իր բաժնի միջից դուրս եկավ: Այն ժամանակ բոլորը նրան շնորհավորում են, ասելով, որ «տարին նրանն է», նա պիտի բախտավոր լինի:
            Ծննդյան ճրագալույցին գրեթե բոլորը եկեղեցի են գնում, իսկ ժամերգությունից հետո փոքրիկ երեխաները ավետիս են ման գալիս և ալյուր կամ մի քանի կոպեկ հավաքում: Հետևյալ օրը ներկա լինելով Ջրօրհնյաց տոնին` միմյանցից խլում են օրհնած ջուրը, խմում են, վերքերին քսում, տուն տանում...:

Լալայեան, Ե. (1898) Նշանաւոր տօներ. Ազգագրական հանդէս»


Շնորհավոր Ամանոր և Սուրբ Ծնունդ

1 комментарий:

  1. Ձեր գրառումը տեղ գտավ www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:

    ОтветитьУдалить